Rotmistrz Pilecki

Tysiąc dziewięćset czterdziestego roku rotmistrz Witold Pilecki wykonał rozkaz, jakiego nie wydałby żaden dowódca na świecie — dobrowolnie dał się aresztować podczas łapanki, żeby dostać się do obozu Auschwitz jako agent polskiego podziemia. Pod fałszywym nazwiskiem Tomasz Serafiński, z numerem obozowym 4 471 wytatuowanym na ramieniu, rozpoczął misję, która nie miała precedensu w historii drugiej wojny światowej. Przez dwa i pół roku Pilecki budował wewnętrzną sieć konspiracyjną, zbierał świadectwa, dokumentował zbrodnie i przemycał raporty na zewnątrz. Był pierwszym człowiekiem, który dostarczył Aliantom szczegółowe informacje o zagładzie Żydów w Auschwitz — nazwiska, liczby, metody, daty. Prosił o bombardowanie torów kolejowych, o zatrzymanie transportów. Odpowiedziano mu milczeniem. 27 kwietnia 1943 roku uciekł z obozu, żeby świadczyć osobiście. Po wojnie wrócił do Polski, choć mógł zostać na Zachodzie. Walczył w Powstaniu Warszawskim, przeżył — i wybrał pozostanie w kraju, który stawał się komunistycznym więzieniem. W 1947 roku Urząd Bezpieczeństwa go aresztował, torturował i oskarżył o szpiegostwo. 25 maja 1948 roku komunistyczny reżim rozstrzelał człowieka, który przeżył Auschwitz. Przez czterdzieści lat jego imię było zakazane w Polsce. Zachodnie podręczniki ignorują Pileckiego, bo jego historia komplikuje wygodny obraz wojny — człowiek który alarmował świat o Holokauście, zdradzony przez Aliantów i zamordowany przez komunistów. Rehabilitacja pośmiertna przyszła dopiero w 1990 roku.

Obejrzyj na YouTube